сайт Евгений Князев театр им. Вахтангова официальный сайт
программа сайта
Народный артист РФ, Лауреат Государственной премии, профессор, ректор Театрального института им. Б.В. Щукина
программа сайта
программа сайта
биография
www.knjazev.com
www.knjazev.com

dom 4
  W 1982 roku Jewgienij Simonow, główny reżyser teatru im. Wachtangowa, przyjął świeżo upieczonego absolwenta do swojej trupy. Pierwszym sukcesem stała się rola Gaetan w sztuce „Róża i krzyż”. Simonow dokładnie rozpoznał emploi artysty – bohater romantyczny. Rzymski profil, wyrazisty język ciała, silny temperament... W 1985 roku Jewgienij Rubienowicz wystawiał sztukę „Trzy pory życia Casanovy” – samodzielnie połączył trzy utwory Mariny Cwietajewej, sam wymyślił tytuł. Jewgienij Knjazjew gra tutaj młodego Casanovę, Wasilij Lanowoj – dorosłego, Jurij Jakowlew – Casanovę w podeszłym wieku. Młody aktor wiele nauczył się od takich partnerów. Widzowie uwielbiali ten spektakl. Sztuka długo nie schodziła z afisza i kończyła się zawsze owacją na stojąco. Następnie pojawiły się drobne role tragiczne, gdzie Knjazjew grał np. Don Juana.

  Jednak czasy się zmieniały. Styl wysoki odchodził w przeszłość – Knjazjew grał już wyniszczonego kokainą kniazia Oboljaninowa. W tej roli ujawnił głęboki talent dramatyczny. Reżyser sztuki G. Czerniachowskij wystawiał przedstawienie o „ludziach przeszłości”, którzy nie mogą sobie znaleźć miejsca w obecnych czasach.
dom 5
  W 1992 roku aktor spotkał się z Piotram Fomienką, który szykował spektakl Suchowo-Kobylina, gdzie Knjazjew zagrał rolę urzędnika Szyla. Rola nieduża, dała jednak początek dalszej współpracy, która była ważna nie tylko profesjonalnie, lecz także osobiście. Artysta został zaangażowany we wszystkie istotne przedstawienia Fomienki. W 1993 roku zagrał Nieznamowa w spektaklu Ostrowskiego. Za tę rolę otrzymał nagrodę państwową. W 1996 roku natomiast – Hermana w „Damie pikowej”. W 1999 - Ashill Były to przełomowe osiągnięcia zarówno dla teatru jak i dla aktora. Piotr Naumowicz stał się nauczycielem Knjazjewa.   Lecz Fomienko odszedł tworzyć swój własny teatr. A w ukochanym przez Knjazjewa teatrze im. Wochtangowa zaczęły się pojawiać obce aktorowi role. Był to czas wewnętrznych poszukiwań. W tym czasie dwa moskiewskie teatry zabiegały o jego talent. Żadnej z tych ofert nie przyjął. Pozostał wierny teatrowi im. Wochtangowa.
e-mail 2009-2011 Евгений Князев © создание сайта MuzVeka & FireHorse
Рейтинг@Mail.ru